Na tradicionalnom Svetosavskom balu u Beču, održanom 6. februara u palati Hofburg, prikupljeno je i uručeno 40.000 evra pomoći porodici Dimić iz sela Mogila na Kosovu, namenjenih obnovi njihovog porodičnog doma.
Humanitarna sredstva, kako javlja Radio Goraždevac, obezbeđena su u saradnji Fondacije „Tamara Grujić“ i Srpskog centra u Beču, a članovi porodice Dimić bili su i gosti bala, gde im je donacija i zvanično uručena. Organizatori su istakli da humanitarni karakter ostaje jedna od ključnih vrednosti Svetosavskog bala, koji već godinama povezuje srpsku dijasporu sa sunarodnicima u najugroženijim sredinama.
„Svetosavski bal pokazuje da solidarnost i zajedništvo imaju snagu da menjaju živote. Ponosni smo što smo večeras pomogli porodici koja opstaje na Kosovu i što humanost ostaje u samom središtu ove manifestacije“, poručila je Tamara Grujić.
Sredstva su prikupljena kroz donacije, kao i putem aukcija umetničkih i kolekcionarskih predmeta. Posebnu pažnju privuklo je potpisano izdanje „Proklete avlije“ Ive Andrića, dok su u aukcijama učestvovali i studenti Univerziteta umetnosti u Beogradu.
Beč u znaku tradicije, kulture i humanosti
Svetosavski bal, jedan od najznačajnijih i najdugovečnijih događaja srpske zajednice u dijaspori, i ove godine je okupio veliki broj zvanica iz cele Evrope. 27. izdanje bala održano je u čak 16 sala palate Hofburg, a program je spojio muziku, umetnost i tradiciju.
Poseban pečat večeri dao je književnik Matija Bećković, koji se publici obratio kao prvi svečani govornik, čime je započeta nova tradicija beseda u okviru programa bala.
Gosti su uživali u nastupima Simfonijskog orkestra Srpskog narodnog pozorišta, novosadskog Big benda, članova Bečkog državnog baleta, kao i izvođača Aleksandre Radović i Tijane Bogićević. U Ceremonijalnoj sali nastupili su Bojan Marović, Fenečki biseri i di-džej Pepe, dok je u Forum sali koncert održala grupa S.A.R.S.
Humanitarnu dimenziju večeri dodatno je istakla dizajnerka Đurđa Đukić, koja je donirala garderobu za članove porodice Dimić.
Svetosavski bal u Beču, sa tradicijom dugom gotovo dva veka, još jednom je potvrdio da, pored negovanja kulture i identiteta, ima i snažnu društvenu ulogu – pružajući konkretnu podršku srpskim porodicama na Kosovu.
