Tokom vrelih letnjih meseci, reka Ibar bila je jedno od omiljenih mesta za osveženje stanovnika Kraljeva. Bistra i relativno mirnija od Zapadne Morave, koja je važila za opasniju zbog mutne vode i skrivenih virova, ova reka je decenijama predstavljala glavno gradsko kupalište.
Sezona kupanja na Ibru trajala je od Đurđevdana do sredine oktobra, iako su stariji Kraljevčani smatrali da bi trebalo da se završava nakon Preobraženja, u skladu sa narodnim verovanjem da se tada „preobražavaju gora i voda”.
Posebno su bila popularna kupališta duž toka reke. Jedno od omiljenih mesta bio je plićak kod Mirine česme, gde je voda bila mirnija nego uzvodno kod Stare čaršije, u blizini opasnog vira poznatog kao Kolovrat. Taj deo reke bio je rezervisan za najiskusnije plivače.
Najopasniji deo Ibra nalazio se nizvodno od Mirine česme do stare elektrcentrale, gde su podvodne stene u narodu nazivane „Đavolje ploče”.
Kraljevo je imalo više neformalnih kupališta, među njima i oficirsku plažu, kao i odvojene prostore za gimnazijalce i takozvanu rusku plažu. Stanovnici Ribnice i aerokolonije letnje dane su provodili nizvodno, na ušću Ribnice u Ibar.
Glavna gradska plaža nalazila se ispod bašte kod elektrcentrale. Sa šljunkovitom obalom i plitkom vodom bila je najpogodnija za porodice i slabije plivače, pa je tamo tokom leta uvek vladala najveća gužva. Pored improvizovanih kabina za presvlačenje, postojala su i dva bifea.
I stanovnici drugih gradova, poput Kragujevca, rado su dolazili na Ibar, naročito nakon izgradnje železničke pruge 1929. godine koja je povezala ova dva mesta.
